ทำนอง : พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์
คำร้อง : พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์
เกิดมาทั้งทีมันก็ดี อยู่แต่เมื่อเป็น
อีกสามร้อยปี มันก็ไม่มีใคร ๆ จะเห็น
ใครจะนึกใครจะฝัน เขาก็ลือกันเหมือนคัวเลนส์
ครั้นนานไปเขาก็ลืม ใครหรือยืมชีวิตให้เป็น
ใครจะเห็นก็จะเห็น แค่น้ำใจ
จำได้แต่ชื่อว่าตัวเขาคือ ทหารเรือไทย
ตายแค่ตัว ชื่อยังฟุ้งไปทั่วทั้งกรุงก็ไม่ลืมได้
ทั้งเซาร์ ทั้งเวสต์ ทั้งนอร์ต ทั้งอีส จะคิดถึงตัวเราใย
จะต้องตายทุกคนไป ส่วนตัวเราตายไว้ยืน ไว้ยืนแค่ชื่อ
ให้โลกทั้งหลาย เขาลือว่าตัวเราคือทหารเรือไทย
เกิดมาทั้งที มันก็มีอยู่แค่ทุกข์ภัย
วันนี้เคราะห์ดี รุ่งขึ้นพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
ดีเคยพบ ชั่วเคยเห็น จมก็เคยเป็นมิลืมได้
อนาคตเราไม่รู้ ถึงเราไม่รู้ก็ต้องเดินไป
กลัวไปใย มันก็ล่วงไปตามเวลา
ไม่ตายวันนี้ มันก็คงไปซี้เอาวันข้างหน้า
วันนี้ยอ พรุ่งนี้ด่า ไม่ใช่ขี้ข้าขี้ปากของใคร